entrades per a un manual de supervivència en la globalització
15 de des. 2006
Una cançoneta i mo n'anem (15)
I no podem marxar de cap de setmana sense deixar penjada la cançoneta número 15, avui a càrrec d'un xicot de Bahia anomenat Caetano Veloso i que en aquesta ocasió dediquem a les noies que s'han deixat acaronar els rínxols alguna vegada.
2 comentaris:
Ese plural no me convence nada... :P
Debaixo dos caracóis dos seus cabelos
Um dia a areia branca
Seus pés irão tocar
E vai molhar seus cabelos
A água azul do mar
Janelas e portas vão se abrir
Pra ver você chegar
E ao se sentir em casa
Sorrindo vai chorar
Estribilho:
Debaixo dos caracóis dos seus cabelos
Uma história pra contar
De um mundo tão distante
Debaixo dos caracóis dos seus cabelos
Um soluço e a vontade
De ficar mais um instante
As luzes e o colorido
Que você vê agora
Nas ruas por onde anda
Na casa onde mora
Você olha tudo e nada
Lhe faz ficar contente
Você só deseja agora
Voltar pra sua gente
(Estribilho)
Você anda pela tarde
E o seu olhar tristonho
Deixa sangrar no peito
Uma saudade um sonho
Um dia vou ver você
Chegando num sorriso
Pisando a areia branca
Que é seu paraíso
GRÀCIES...
Publica un comentari a l'entrada